شمارهٔ ۲۶۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
۲
تا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم
۳
ریسمان از رگ جان سازم و سوزن ز مژه
۴
دیده را دوختن لعل قبا فرمایم
۵
اول از عودم خائیدهٔ دندان کسان
۶
آخر از سوختهٔ عالم دندان خایم
۷
گر به من دندان کردند سپید این رمزی است
۸
کاول و آخر دندان کسان را شایم
