متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۲۷۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
وقت آن است کز این دار فنا درگذریم
۲
کاروان رفته و ما بر سر راه سفریم
۳
زاد ره هیچ ندانیم چه تدبیر کنیم
۴
سفری دور و دراز است ولی بی‌خبریم
۵
پدر و مادر و فرزند و عزیزان رفتند
۶
وه چه ما غافل و مستیم و چه کوته نظریم
۷
دم‌بدم می‌گذرند از نظر ما یاران
۸
اینقدر دیده نداریم که بر خود نگریم
۹
خانه و خانقه و منزل ما زیر زمین
۱۰
ما به تدبیر سرا ساختن و بام و دریم
۱۱
گر همه مملکت و مال جهان جمع کنیم
۱۲
لیک جز پیرهن گور ز دنیا نبریم
۱۳
خانهٔ اصلی ما گوشهٔ گورستان است
۱۴
خرم آن روز که این رخت بر آن خانه بریم
۱۵
پادشاها تو کریمی و رحیمی و غفور
۱۶
دست ما گیر که درماندهٔ بی‌بال و پریم
۱۷
یارب از لطف و کرم عاقبت خاقانی
۱۸
خیر گردان تو که ما در طلب خواب و خوریم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.