متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۲۹۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
لوریی گفت مرا در عرفات
۲
که می و بنگ نگیرم پس از این
۳
گرچه زنگی لقبم بهر نشاط
۴
عادت زنگ نگیرم پس از این
۵
تو گوا باش که چو کردم حج
۶
می گلرنگ نگیرم پس از این
۷
توبه چون بیخ فرو برد به دل
۸
شاخ هر شنگ نگیرم پس از این
۹
دست سلطان خرد بوسه زدم
۱۰
پای سرهنگ نگیرم پس از این
۱۱
نامور تیغم با جوهر نور
۱۲
ظلمت ننگ نگیرم پس از این
۱۳
صیقل عقل جلا داد مرا
۱۴
تا دگر زنگ نگیرم پس از این
۱۵
شاهد دوست کش افتاد جهان
۱۶
در برش تنگ نگیرم پس از این
۱۷
ناخن چنگ گرفتم که دگر
۱۸
زلف در چنگ نگیرم پس از این
۱۹
چنگ چون در رسن کعبه زدم
۲۰
گیسوی چنگ نگیرم پس از این
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.