شمارهٔ ۳۳۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کیست ز اهل زمانه خاقانی
۲
که تو اهل وفاش پنداری
۳
دوستی کز سر غرض شد دوست
۴
هان و هان تاش دوست نشماری
۵
خواجه گوید که دوست دار توام
۶
پاسخش ده که دوست چون داری
۷
تا عزیزم مرا عزیز کنی
۸
چون شد خوار خوار انگاری
۹
یا بلندم کنی گه پستی
۱۰
یا عزیزم کنی گه خواری
۱۱
با من این دوستی به شرطی کن
۱۲
کاخر آن شرط را بجای آری
۱۳
کان خطائی که حق ز من بیند
۱۴
گر تو بینی ز من نیازاری
۱۵
ور شود خصم من زبردستی
۱۶
زیر پای بلام مگذاری