شمارهٔ ۳۳۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دی شبانگه به غلط تا به لب دجله شدم
۲
باجگه دیدم و نظاره بتان حرمی
۳
بر لب دجله ز بس نوش لب نوش‌لبان
۴
غنچه غنچه شده چون پشت فلک روی زمی
۵
نازنینان عرب دیدم و رندان عجم
۶
تشنه‌دل ز آرزو و غرقه تن از محتشمی
۷
پیری از دور بیامد عجمی زاد و غریب
۸
چشم پوشیده و نالان ز برهنه قدمی
۹
دهنش خشک و شکفته رخش از ابر مژه
۱۰
جگرش گرم و فسرده تنش از سرد دمی
۱۱
تشنگی بایه برده به لب دجله فتاد
۱۲
سست تن مانده و از سست تنی سخت غمی
۱۳
آب برداشتن از دجله مگر زور نداشت
۱۴
که نوان بود ز لرزان تنی و پشت خمی
۱۵
شربتی آب طلب کرد ز ملاحی و گفت
۱۶
هات یا شیخ ذهیبا حرمی الرقم
۱۷
پیر گفت ای فتی آن زر که ندارم چه دهم
۱۸
گفت: اخسا قطع الله یمین العجمی
۱۹
آبی از دجله چوبینم که به پیری ندهند
۲۰
من ز بغداد چه گویم صفت بی‌کرمی
۲۱
بی‌درم لاف ز بغداد مزن خاقانی
۲۲
گر چه امروز به میزان سخن یک درمی