متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۳۴۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهر
۲
نانت جوین چراست سخن‌هات گندمی
۳
مردی، چرا شوی به در عامه طفل‌وار
۴
شیری، چرا کنی ز سر لابه سگ دمی
۵
درگاه حق شناس که دنیا ز پس دود
۶
بشنو ندای حق سوی دنیا که اخدمی
۷
مردم مجوی و یار مخواه از جهان که هست
۸
یاری و مردمی همه ماری و کژدمی
۹
چون هر دو میم مردمه در خط کاتبان
۱۰
کو راست هر دو مردمهٔ چشم مردمی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.