متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۳۴۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اهل بایستی که جان افشاندمی
۲
دامن از اهل جهان افشاندمی
۳
گر مرا یک اهل ماندی بر زمین
۴
آستین بر آسمان افشاندمی
۵
شاهدان را گر وفائی دیدمی
۶
زر و سر در پایشان افشاندمی
۷
گر وفا از رخ برافکندی نقاب
۸
بس نثارا کان زمان افشاندمی
۹
گر مرا دشمن ز من دادی خلاص
۱۰
بر سر دشمن روان افشاندمی
۱۱
بر سرم شمشیر اگر خون گریدی
۱۲
در سرشک خنده جان افشاندمی
۱۳
گر مقام نیست هستان دانمی
۱۴
هستی خود در میان افشاندمی
۱۵
جرعهٔ جان از زکات هر صبوح
۱۶
بر سر سبوح خوان افشاندمی
۱۷
لعل تاج خسروان بربودمی
۱۸
بر سفال خمستان افشاندمی
۱۹
دل ندارم ورنه بر صید آمدی
۲۰
هر خدنگی کز کمان افشاندمی
۲۱
گرنه خاقانی مرا بند آمدی
۲۲
دست بر خاقان و خان افشاندمی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.