سعدی · مواعظشمارهٔ ۲۶متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.۱گر سفیهی زبان دراز کند۲که فلانی به فسق ممتازست۳فسق ما بیبیان یقین نشود۴و او به اقرار خویش غمازست