شمارهٔ ۳۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد
۲
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست
۳
وگرنه راعی خلقست زهرمارش باد
۴
که هر چه می‌خورد او جزیت مسلمانیست
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.