شمارهٔ ۱۱۱ - در مذمت سواری
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو مرا گر پیاده‌ام منکوه
۲
که مرا از پیادگی گله نیست
۳
جنبش آسمان به نفس خودست
۴
پای‌بند طویله و گله نیست
۵
در سواری تو لاف فخر مزن
۶
که ترا جای لاف و مشغله نیست
۷
تو چو کوهی و در مفاصل کوه
۸
حرکت جز به سعی زلزله نیست