شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهان
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
جریده‌ایست نهاد سیه سپید جهان
۲
که روزگار درو جز قضای بد ننوشت
۳
جهان نثار گل تیره کرد آب سیاه
۴
وزان زمانه نهفت آنکه سالها بسرشت
۵
زمانه روزی چند از طریق عشوه گری
۶
دهد بهار بقای ترا جمال بهشت
۷
ولیک باد خزانش چو شاخ عمر شکست
۸
به موت بستر و بالین کند ز خاک و ز خشت