شمارهٔ ۱۶۴ - در تجدید لقب موئیدالدین مودودشاه
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای برادر نسل آدم را خدی از روی لطف
۲
نامها دادست پیش ازتر و خشک و گرم و سرد
۳
هر کسی را کنیت و نام و لقب در خورد اوست
۴
پس در آوردست‌شان اندر جهان خواب و خورد
۵
حاسدا مودود شاه ناصرالدین را لقب
۶
گرموئید شد تو زین معنی چرا باشی به درد
۷
دان که او را نعمت دیگر نو نیامد زاسمان
۸
زانکه از روز ولادت خود موئید بود مرد
۹
بیش از این چیزی دگر حادث نشد در نام او
۱۰
آن به نیکونامی اندر جملهٔ آفاق فرد
۱۱
چون پدر مودود نامش کرد تایید خدای
۱۲
از سیم حرف و چهارم حرف او یک حرف کرد
۱۳
باد نامش درجان باقی وذاتش همچو نام
۱۴
ملک گیتی دستگاه و حفظ مردان پایمرد