شمارهٔ ۱۷۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرکب من که دادهٔ شه بود
۲
جان فدای مراکب شه کرد
۳
بنده را با پیادگان سپاه
۴
درچنین جایگاه همره کرد
۵
اندر آمد ز بی جوی از پای
۶
رویم از غم به گونهٔ که کرد
۷
سالها گفت باز نتوانم
۸
آنچه با من فلک درین مه کرد