شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسن
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مدت عالم به آخر می‌رسد بی‌هیچ شک
۲
طالع عالم نمی‌بینی که چون منحوس شد
۳
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
۴
آدمی‌زاد از بقا یکبارگی مایوس شد
۵
خلق رابی‌وجه روزی عمر خواهد بود نه
۶
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد
۷
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
۸
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد