شمارهٔ ۲۱۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دوستی در سمر کتابی داشت
۲
یک دو صفحه به پیش من برخواند
۳
که فلان شخص در فلان تاریخ
۴
به یکی بیت بدره‌ای بفشاند
۵
وان دگر پادشه به یک نکته
۶
عالمی را فراز تخت نشاند
۷
گفتم ای دوست نرهاتست این
۸
این سخن بر زبان نشاید راند
۹
آخر این قوم عادیان بودند
۱۰
که خود از نسلشان کسی بنماند