شمارهٔ ۲۳۰ - در تهدید و هجو قاضی هری
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به خشک ریش گری در هری ندیدستی
۲
ز هجو روی سیاهی که نوبتی بیند
۳
کنون به خیمه زدن دانه‌ای پراکندی
۴
که مرغ ذکر تو تا جاودان از آن چیند
۵
در آن دو لفظ سخن چاردست و پای شتر
۶
چنان نشنید کان شیوه عقل بگزیند
۷
مکن به عذر و تلطف دل مرا دریاب
۸
که چوب خیمه در آن نیز نیک بنشیند