شمارهٔ ۲۸۱ - در مرثیه
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هرگز گمان مبر که کمال‌الزمان بمرد
۲
کو روح محض بود نه جسم فناپذیر
۳
می‌دان که ساکنان فلک سیر گشته‌اند
۴
از مطربی زهره بدین چرخ گنده پیر
۵
خواهش گری به نزد کمال‌الزمان شدند
۶
کو بود در زمانه درین علم بی نظیر
۷
گفتند زهره را ز فلک دور کرده‌ایم
۸
ای رشک جان زهره بیا جای او بگیر