شمارهٔ ۲۹۰ - در مدیح
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای خداوندی که کمتر بنده در فرمان تو
۲
آسمان ابلق است و روزگار آبنوس
۳
گشته قدرت را سر گردون گردان پایمال
۴
کرده دستت را لب خورشید رخشان دستبوس
۵
خاک طوس از نعل یک ران تو باشد پر هلال
۶
آسمان هر ساعتی گوید که آوخ ای فسوس
۷
کاشکی در ابتدای آفرینش کردگار
۸
بنده را فرموده بودی تا که بوسد خاک طوس