شمارهٔ ۳۲۲ - قسم بر بیگناهی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرگ از آن به که مرا از تو خجل باید بود
۲
نه کتابی و نه حرفی و نه قیلی و نه قال
۳
سخن بنده همینست و بر این نفزاید
۴
که نیفزاید از این بیهده الا که ملال
۵
تا که امید کمالست پس از هر نقصان
۶
بیم نقصانت مباد از فلک ای کل کمال
۷
به چنین جرم و تجنی که مرا افکندند
۸
ای خداوند خدایت مفکن در اقوال
