شمارهٔ ۳۲۹ - ستایش ملک‌الشعرا ارشدالدین
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هیچ دانی ارشدالدین کز کف و طبع تو دوش
۲
من چه شربتهای آب زندگانی خورده‌ام
۳
آن ندانم تا تو چون پرورده‌ای آن قطعه را
۴
این همی دانم که من زان قطعه جان پرورده‌ام
۵
گرچه ایمانم بدان خاطر قوی بوده است و هست
۶
راستی به دوش ایمانی دگر آورده‌ام
۷
تا تو تعیین کرده‌ای یعنی که شعر تست شعر
۸
پاره‌ای بر گفتهٔ خود اعتمادی کرده‌ام
۹
نام من گسترده شد یکبارگی از نظم تو
۱۰
ای مزید آورده بر نامی که من گسترده‌ام