شمارهٔ ۳۴۵ - در حسب حال و وارستگی خویش
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
امید و بیم دهد خلق را مسخر خویش
۲
بدین دو خویشتن از خلق بازپس دارم
۳
مرا چو در دل از این هر دو هیچ نیست ازو
۴
هزار ناکس پیشم گرش به کس دارم
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.