شمارهٔ ۳۶۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به خدایی که قائمست به ذات
۲
نه چو ما بلکه قایم و قیوم
۳
که مرا در فراق خدمت تو
۴
جان ز غم مظلمست و تن مظلوم
۵
باز مرحوم روزگار شدم
۶
تا که گشتم ز خدمتت محروم
۷
هرکه محروم شد ز خدمت تو
۸
روزگارش چنین کند مرحوم
