متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۲۴۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بانگ تسبیح بشنو از بالا
۲
پس تو هم سبح اسمه الاعلی
۳
گل و سنبل چرد دلت چون یافت
۴
مرغزاری که اخرج المرعی
۵
یعلم الجهر نقش این آهوست
۶
ناف مشکین او و مایخفی
۷
نفس آهوان او چو رسید
۸
روح را سوی مرغزار هدی
۹
تشنه را کی بود فراموشی
۱۰
چون سنقرئک فلا تنسی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.