شمارهٔ ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سگ خشم و خر شهوت که زبون‌گیری نیست
۲
تیز دندان‌تر از این هر دو در این خاک کهن
۳
نفس من کو ملک مملکت شخص منست
۴
هر دو را سخرهٔ خود کرده به تادیب سخن
۵
ترک و تازیک شما جمله سگانند و خران
۶
که به جز خوردن و کردن نشناسند ز بن
۷
تو چه گویی که کند نفس ملک همت من
۸
گر تو گوییش بیا خدمت این طایفه کن