شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتنداری
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای به دریای عقل کرده شناه
۲
وز بد و نیک این جهان آگاه
۳
چون کنی طبع پاک خویش پلید
۴
چه کنی روی سرخ خویش سیاه
۵
نان فرو زن به خون دیدهٔ خویش
۶
وز در هیچ سفله سرکه مخواه
