شمارهٔ ۴۱۲ - شراب خواهد
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بار خدایا به فضل بندهٔ خود را
۲
گر بتوانی فرست پارهٔ باده
۳
زان می آسوده کز پیاله بتابد
۴
چون ز بلور سپید بسد ساده
۵
زانکه بدو تند کره رام توان کرد
۶
زانکه ازو گردد ایستاده فتاده
۷
زانکه مرا کره‌ایست تند و زنخ سخت
۸
سرکش و بدخو میانهٔ گله‌زاده
۹
بنده بدو جز به می سوار نگردد
۱۰
ور نبود می بماند بنده پیاده