متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
انوری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴۸۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر آنگه که چون من نیایم نخوانی
۲
چنان باشد ایدون که آیم برانی
۳
نخوانی مرا چون نخوانی کسی را
۴
که مدح تو خواند چو او را بخوانی
۵
کرا همسر خویش چون من گزینی
۶
کرا همبر خویش چون من نشانی
۷
ندیمی مرا زیبد از بهر آن را
۸
که آداب آن نیک دانم تو دانی
۹
اگر نامه باید نوشتن نویسم
۱۰
به کلک و بنان دیبهٔ خسروانی
۱۱
وگر شعر خواهی که گویم بگویم
۱۲
هم از گفتهٔ خود هم از باستانی
۱۳
وگر نرد و شطرنج خواهی ببازم
۱۴
حریفانه سحر حلال از روانی
۱۵
وگر هزل خواهی سبک روح باشم
۱۶
نباشد ز من بر تو بیم گرانی
۱۷
ز مطرب غزل آرزو در نخواهم
۱۸
نگویم فلانی دگر یا همانی
۱۹
نه چشمم چراگه کند روی ساقی
۲۰
نه گوشم بدزدد حدیث نهانی
۲۱
معربد نباشم که نیکو نباشد
۲۲
که می را بود جز خرد قهرمانی
۲۳
یکی کم خورم خوش روم سوی خانه
۲۴
غلامی بود مر مرا رایگانی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.