شمارهٔ ۴۸۵ - صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زهی نفاذ تو در سر کارهای ممالک
۲
گرفته نسبت اسرار حکمهای الهی
۳
مقال رفعت قدر تو پیش رفعت گردون
۴
حدیث پایهٔ ما هست پیش پستی ماهی
۵
چو وقفنامهٔ دولت قضا به نام تو بنوشت
۶
چهار عنصر و نه چرخ برزدند گواهی
۷
تویی که مسرع امرت ندید وهن توقف
۸
تویی که عرصهٔ جاهت ندید ننگ تباهی
۹
ز رشک رای منیر تو هیچ روز نباشد
۱۰
که صبح جامه ندرد بر آسمان ز پگاهی
۱۱
اگر به رنج نداری که هیچ رنج مبادت
۱۲
ز حسب واقعه بنویس چند بیت کماهی
۱۳
به یاد تست همانا حدیث بخشش اسبی
۱۴
که کهرباش چو بیند کند عزیمت کاهی
۱۵
برون نمی‌شود از گوشم آن حدیث و تو دانی
۱۶
حدیث اسب نیاید برون ز گوش سپاهی
۱۷
و گربها بود آنرا بها پدید نباشد
۱۸
پیادگی و فراغت به از عقیله و شاهی
۱۹
به عون تست پناهم که از عنایت گردون
۲۰
چنانت باد که هرگز به هیچ‌کس نپناهی
۲۱
مرا ز صورت حالی که هست قصه غصه
۲۲
روا بود که بگویم به ناخوشی و تباهی
۲۳
بدان خدای که اندر زمانه روز و شب آرد
۲۴
اگرچه روز تمنی شبی بود به سیاهی
۲۵
مرا ز حادثه حالیست آنچنانکه نخواهم
۲۶
توانی ار به عنایت چنان کنی که بخواهی
۲۷
به بذل کوش که از مال و جاه حاتم طی را
۲۸
اثر نماند به جز بذلهای مالی و جاهی
۲۹
بقات باد که تا مهر آسمان گیه‌گون
۳۰
به خاصیت بنماید ز شوره مهر گیاهی