غزل شمارهٔ ۳۱۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
۲
آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب
۳
بنگر به خانه تن و بنگر به جان من
۴
از جام عشق او شده این مست و آن خراب
۵
میر شرابخانه چو شد با دلم حریف
۶
خونم شراب گشت ز عشق و دلم کباب
۷
چون دیده پر شود ز خیالش ندا رسد
۸
احسنت ای پیاله و شاباش ای شراب
۹
دریای عشق را دل من دید ناگهان
۱۰
از من بجست در وی و گفتا مرا بیاب
۱۱
خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین
۱۲
اندر پیش دوان شده دل‌های چون سحاب