رباعی شمارهٔ ۲۳۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با شب گفتم گر بمهت ایمانست
۲
این زود گذشتن تو از نقصانست
۳
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
۴
ما را چه گنه چو عشق بی‌پایانست
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.