رباعی شمارهٔ ۱۴۷۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل برد ز من دوش به صد عشق و فسون
۲
بشکافت و بدید پر زخون بود درون
۳
فرمود در آتشش نهادن حالی
۴
یعنی که نپخته است از آنست پر خون
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.