رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای داده مرا چو عشق خود بیداری
۲
وین شمع میان این جهان تاری
۳
من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری
۴
وانگه گوئی بس است تا کی زاری
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
بهکارگیری نماد ← شمع و پروانه
Matched curated alias: شمع; editorial status: suggested
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.۰ بیت · رابطهٔ منتقلشده