صائب تبریزی · دیوان اشعارتکبیت شمارهٔ ۲۱۳متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.۱شد ره خوابیده بیدار و همان آسودهاند۲برده گویا خواب مرگ این همرهان خفته را