متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · الهی نامه

(۷) حکایت معشوق طوسی با سگ و مرد سوار

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مگر معشوق طوسی گرمگاهی
۲
چو بی‌خویشی برون می‌شد براهی
۳
یکی سگ پیش او آمد دران راه
۴
ز بی‌خویشی بزد سنگیش ناگاه
۵
سواری سبزجامه دید از دور
۶
درآمد از پسش روئی همه نور
۷
بزد یک تازیانه سخت بروی
۸
بدو گفتا که هان ای بیخبر هی
۹
نمی‌دانی که بر که می‌زنی سنگ
۱۰
که با او نیستی در اصل همرنگ
۱۱
نه از یک قالبی با او بهم تو
۱۲
چرا از خویش می‌داریش کم تو
۱۳
چو سگ از قالب قدرة جدا نیست
۱۴
فزونی کردنت بر سگ روا نیست
۱۵
سگان در پرده پنهانند ای دوست
۱۶
ببین گر پاک مغزی بیش ازین پوست
۱۷
که سگ گرچه بصورت ناپسندست
۱۸
ولیکن در صفت جانش بلندست
۱۹
بسی اسرار با سگ در میانست
۲۰
ولیکن ظاهر او سدِّ آنست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.