شمارهٔ ۱۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست
۲
چون شش روزهست، لطف تو، دایهٔ اوست
۳
هر ذرّه که در سایهٔ لطف تو نشست
۴
بر هشت بهشت، تا ابد، سایهٔ اوست
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.