Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۹۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
درخت و برگ برآید ز خاک این گوید
۲
که خواجه هر چه بکاری تو را همان روید
۳
تو را اگر نفسی ماند جز که عشق مکار
۴
که چیست قیمت مردم هر آنچ می‌جوید
۵
بشو دو دست ز خویش و بیا بخوان بنشین
۶
که آب بهر وی آمد که دست و رو شوید
۷
زهی سلیم که معشوق او به خانه اوست
۸
به سوی خانه نیاید گزاف می‌پوید
۹
به سوی مریم آید دوانه گر عیسیست
۱۰
وگر خر است بهل تا کمیز خر بوید
۱۱
کسی که همره ساقیست چون بود هشیار
۱۲
چرا نباشد لمتر چرا نیفزوید
۱۳
کسی که کان عسل شد ترش چرا باشد
۱۴
کسی که مرده ندارد بگو چرا موید
۱۵
تو را بگویم پنهان که گل چرا خندد
۱۶
که گلرخیش به کف گیرد و بینبوید
۱۷
بگو غزل که به صد قرن خلق این خوانند
۱۸
نسیج را که خدا بافت آن نفرسوید

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۴ نیازمند تصمیم۴ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبازنمایی کهن‌الگو

معشوق آرمانی

بازنمایی کهن‌الگو ← معشوق آرمانی

Matched curated alias: معشوق; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیشامل شخصیت

معشوق

شامل شخصیت ← معشوق

Matched curated alias: معشوق; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira