غزل شمارهٔ ۹۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هزار جان مقدس فدای روی تو باد
۲
که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد
۳
هزار رحمت دیگر نثار آن عاشق
۴
که او به دام هوای چو تو شهی افتاد
۵
ز صورت تو حکایت کنند یا ز صفت
۶
که هر یکی ز یکی خوشترست زهی بنیاد
۷
دلم هزار گره داشت همچو رشته سحر
۸
ز سحر چشم خوشت آن همه گره بگشاد
۹
بلندبین ز تو گشتست هر دو دیده عشق
۱۰
ببین تو قوت شاگرد و حکمت استاد
۱۱
نشسته‌ایم دل و عشق و کالبد پیشت
۱۲
یکی خراب و یکی مست وان دگر دلشاد
۱۳
به حکم تست بخندانی و بگریانی
۱۴
همه چو شاخ درختیم و عشق تو چون باد
۱۵
به باد زرد شویم و به باد سبز شویم
۱۶
تو راست جمله ولایت تو راست جمله مراد
۱۷
کلوخ و سنگ چه داند بهار جز اثری
۱۸
بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد