متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · پندنامه

در بیان تواضع و ترک تکلف

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سر چه آرایی بدستار ای پسر
۲
گر توانی دل بدست آر ای پسر
۳
تا نگیری ترک عز و مال و جاه
۴
از همه بر سر نیایی چون کلاه
۵
نیست مردی خویشتن آراستن
۶
قصد جان کرد آنکه او آراست تن
۷
نیست در تن بهتر از تقوی لباس
۸
در تکلف مرد را نبود اساس
۹
هر که او را دربند آرایش بود
۱۰
در جهان فرزند آسایش بود
۱۱
عاقبت جز نامردای نبودش
۱۲
بهرهٔاز عیش و شادی نبودش
۱۳
خودستایی پیشهٔ شیطان بود
۱۴
آنکه خود را کم زند مردان بود
۱۵
گفت شیطان من ز آدم بهترم
۱۶
تا قیامت گشت ملعون لاجرم
۱۷
از تواضع خاک مردم می‌شود
۱۸
نور ونار از سرکشی گم می‌شود
۱۹
رانده شد ابلیس از مستکبری
۲۰
گشت مقبول آدم از مستغفری
۲۱
شد عزیز آدم چو استغفار کرد
۲۲
خوار شد شیطان چو استکبار کرد
۲۳
دانه پست افتد ز بر دستش کنند
۲۴
خوشه چون سربرکند پستش کنند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.