متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · پندنامه

در بیان آن که از دو کس احتراز می‬باید کرد

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ازدو کس پرهیز کن ای هوشیار
۲
تا نه‌بینی نکبتی در روزگار
۳
اول از دشمن که او استیزه روست
۴
انگهی از صحبت نادان دوست
۵
خویش را از نود دشمن دور دار
۶
یار نادان را زخود مهجور دار
۷
ای پسر کم گوی با مردم درشت
۸
ور بگویی از تو گردانند پشت
۹
بهترین خلق می‌دانی کراست
۱۰
آنکه داد انصاف و انصافش نخواست
۱۱
چون حدیث خوب گویی با فقیر
۱۲
به بود ز آتش که پوشانی حریر
۱۳
خشم خوردن پیشهٔ هر سرورست
۱۴
تلخ باشد از شکر شیرین ترست
۱۵
هر که با مردم نسازد درجهان
۱۶
زندگانی تلخ دارد بی گمان
۱۷
آنکه شوخست و ندارد شرم نیز
۱۸
دان که ناپاک زاده است ای عزیز
۱۹
از ملامت تا بمانی در امان
۲۰
باش دایم همنشین صالحان
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.