متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فیض کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
وصف تو چه میکنم نگارا
۲
آن وصف بود ثنا خدا را
۳
از باده کیست نرگست مست
۴
رویت زکه دارد این صفا را
۵
شمشاد ترا که داد رفتار
۶
کز پای فکند سروها را
۷
از لطف که شد تن تو چون گل
۸
وزقهر که شد دلت چو خارا
۹
چشمان ترا که فتنه آموخت
۱۰
کز ما رمقی نماند ما را
۱۱
در مملکت خرد که سرداد
۱۲
آن غمزهٔ شوخ دلربا را
۱۳
در چشم خوش تو کیست ساقی
۱۴
کز ما پی می ربود ما را
۱۵
بر دانة خال عنبرینت
۱۶
آن دام که گسترید یارا
۱۷
آب رخت از کدام چشمه است
۱۸
کز چشم بریخت آب ما را
۱۹
تیر مژه از کمان ابرو
۲۰
بر دل که زند بگو خدا را
۲۱
این حسن و جمال دلفریبت
۲۲
از بهر که صید کرد ما را
۲۳
ازشیوه یار فیض آموخت
۲۴
در پرده ثنا کند خدا را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.