متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فیض کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر که آگه شد از فسانهٔ ما
۲
عاقبت پی برد بخانهٔ ما
۳
آنکه جوید نشان نشان نبرد
۴
بی نشانی بود نشانهٔ ما
۵
بگذراند زعرش هر که نهد
۶
سرطاعت بر آستانهٔ ما
۷
توسن چرخ را بدین شوکت
۸
رام کرده است تازیانهٔ ما
۹
نرسد دست کوته همت
۱۰
که بلندست آشیانهٔ ما
۱۱
قدر ما را کسی نمیداند
۱۲
غیرآن صاحب زمانهٔ ما
۱۳
همه عالم اگر شود دشمن
۱۴
ما و آن دوست یگانهٔ ما
۱۵
هر که با ما بسر برد نفسی
۱۶
داند او عیش جاودانهٔ ما
۱۷
هر که را وصل ما بچنگ آید
۱۸
هوش بربایدش چغانهٔ ما
۱۹
غیر درگاه ما پناهی نیست
۲۰
سرخلقی و آستانه ما
۲۱
کار و استاد و کار گه مائیم
۲۲
غیرمانیست کار خانهٔ ما
۲۳
همه ما و بهانهٔ اغیار
۲۴
کو کسی بشکند بهانهٔ ما
۲۵
دام پیدا و دانه ناپیدا
۲۶
غیب بینست مرغ دانهٔ ما
۲۷
از سر اهل رباید هوش
۲۸
دم مزن فیض از فسانهٔ ما
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.