متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فیض کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
۲
آئینهٔ خدای نما جان پاک ما
۳
تاامر و خلق جمله شود دوست دست صنع
۴
کشته است تخم مهر گیاهی بخاک ما
۵
درما فکنده دانهٔ از مهر خویشتن
۶
تا کاینات جمع شود در شباک ما
۷
در بدو آفرینش و تخمیر آب و گل
۸
با آب و تاب عشق سرشتند خاک ما
۹
مستان پاک طینت میخانهٔ الست
۱۰
گیرند باده های مروّق زتاک ما
۱۱
ما را درون سینهٔ خود جای داده اند
۱۲
هستند آسمان و زمین سینه چاک ما
۱۳
فردوس جای ما و ملک همنشین حور
۱۴
کزخاک آن سرای بود خاک پاک ما
۱۵
مسجود هر فرشته و محبوب روح قدس
۱۶
یارب چه گوهر است نهان زیر خاک ما
۱۷
فیض از زبان خویش نمیگوید این سخن
۱۸
حرفی است از زبان امامان پاک ما
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.