متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فیض کاشانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشت
۲
ره بهشت کدامست و منزل راحت
۳
بلاست صحبت بیگانه و دیار غریب
۴
کجاست منزل مألوف و یار بی کلفت
۵
زسینه گشت جدا و نیافت محرم راز
۶
نفس گره شده در کام ماند از غیرت
۷
اگر بعالم غیبم دریچهٔ بودی
۸
زدودمی بنسیمی دمی ز دل کربت
۹
مگر سروش رحیلی بگوش جان آمد
۱۰
دل گرفته گشاید زکربت غربت
۱۱
زوصل دوست نسیمی بیار باد صبا
۱۲
که سخت شعله کشیده است آتش فرقت
۱۳
بجز کتاب انیسی دلم نمیخواهد
۱۴
زهی انیس و زهی خامشی زهی صحبت
۱۵
اگر اجل دهدم مهلت و خدا توفیق
۱۶
من و خدا و کتابی و گوشهٔ خلوت
۱۷
هزار شکر که کاری بخلق نیست مرا
۱۸
خدا پسند بود فیض را زهی همت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.