غزل شمارهٔ ۱۲۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر چه تو میکنی همه خوبست
۲
هر چه محبوب کرد محبوبست
۳
رغبت دل نبست در مرغوب
۴
جلوه تست هر چه مرغوبست
۵
رهبت دل زتست در مرهوب
۶
سطوت تست هر چه مرهوبست
۷
دوست دارم تمام عالم را
۸
بتو عالم تمام منسوبست
۹
همه را از همه توئی مطلوب
۱۰
هر کسی را زهر چه مطلوبست
۱۱
در حقیقت توئی حبیب او را
۱۲
گر چه یوسف حبیب یعقوبست
۱۳
زتو توفق یابد و خذلان
۱۴
هر که مسعود هر که منکوبست
۱۵
همه سوی تو میشود مجرور
۱۶
هر که مرفوع هر که منسوبست
۱۷
همه مشغول ذکر و تسبیحند
۱۸
گر کلو خست و سنگ و گر چوبست
۱۹
همه در کار تو و بهر تست
۲۰
عمر و صبر ار زنوح و ایوبست
۲۱
هر چه مصنوع تست بی عیبست
۲۲
هر چه ما میکنیم معیوبست
۲۳
بندهٔ سرفکندهٔ در تست
۲۴
هر چه با فیض میکنی خوبست