غزل شمارهٔ ۳۰۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر آنکسکه خود را پسندیده باشد
۲
بهر مویش ابلیس خندیده باشد
۳
نباشد پسندیده جز آنکه حقش
۴
در آیات قرآن پسندیده باشد
۵
ز انوار ایمان و اسرار عرفان
۶
فروغی بسیماش تابیده باشد
۷
ز دیدار او حق به دیدار آید
۸
که نور خدا زو تراویده باشد
۹
در آئینه روی آن صاحب دل
۱۰
خدای جهان را عیان دیده باشد
۱۱
بحق بسته باشد دل غیب بین را
۱۲
ز بیگانه و خویش ببریده باشد
۱۳
بود بهر حق جنبش آن زنده دل را
۱۴
نفرموده باشد نجنبیده باشد
۱۵
خلایق ز حق سوی باطل گرایند
۱۶
ز حق سوی حق او گرائیده باشد
۱۷
بود مردمان را همه ترس از هم
۱۸
خدا بین ز جز خود نترسیده باشد
۱۹
بخسبد دو چشم دوبینان همه شب
۲۰
یکی بین دو چشمش نخسبیده باشد
۲۱
پسندیدهٔ دشمنان نیز باشد
۲۲
ز بس دوست او را پسندیده باشد
۲۳
خنک آنکه چون فیض گلهای قدسی
۲۴
ز گلزار لاهوت می‌چیده باشد