غزل شمارهٔ ۴۲۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عیش دنیا به جز خسان نرسید
۲
جز ریاضت به عاقلان نرسید
۳
سود کرد آنکه دل ز دنیا کند
۴
مرد آزاده را زیان نرسید
۵
گشت بیچاره آنکه دنیا خواست
۶
هرچه را بست دل بآن نرسید
۷
سود دنیا زیان، زیانش سود
۸
زین دو چیزی بعارفان نرسید
۹
جان عارف گذشت از دو جهان
۱۰
دو جهانش بگرد جان نرسید
۱۱
از هوا و هوس کسی نگذشت
۱۲
که بعشرتگه جهان نرسید
۱۳
هر که دل در سرای فانی بست
۱۴
همت کوتهش بآن نرسید
۱۵
هر که روزی زیاده خواست ز قوت
۱۶
دست جانش بقوت جان نرسید
۱۷
هیچکس سر بنان فرو نارد
۱۸
که بنانش بآب و نان نرسید
۱۹
هر که دنیا بآخرت نفروخت
۲۰
هم ازین ماند و هم بآن نرسید
۲۱
همت هیچکس نشد عالی
۲۲
که بفضل علوشان نرسید
۲۳
نتوان شرح این معانی فیض
۲۴
نه بدیعست گر بیان نرسید