غزل شمارهٔ ۴۳۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زاهد گر ترا ریاست لذیذ
۲
من دلداده را هواست لذیذ
۳
گر ترا عافیت بود مطلوب
۴
من دیوانه را بلاست لذیذ
۵
گر ترا جوی شیر خوش آید
۶
نزد من اشک بی‌بهاست لذیذ
۷
گر تو با جوی خمر خوش داری
۸
مر مرا خون دیدهاست لذیذ
۹
گر ترا انگبین دهد لذت
۱۰
حرف شیرین او مراست لذیذ
۱۱
گر تو حور و قصور میخواهی
۱۲
عاشقانرا ازو لقاست لذیذ
۱۳
فیض با زاهدان جدال مکن
۱۴
عشق نزد خسان کجاست لذیذ