غزل شمارهٔ ۹۱۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
وزد بر اهل دلی گر نسیم درویشی
۲
حیات تازه برد از نعیم درویشی
۳
چه رشگها که برد چون نقاب برخیزد
۴
سریر پادشهی بر گلیم درویشی
۵
خرد نظایر عالم بهم چه می‌سنجید
۶
به نیم ملک بچربید نیم درویشی
۷
چه آسمان و چه انجم چه آفتاب چه ماه
۸
برند رشگ بر اهل نعیم درویشی
۹
بسست راحت نقدی که هست با درویش
۱۰
زیادتی بود اجر عظیم درویشی
۱۱
هزار شکر که پیوسته جسم و روحمرا
۱۲
معطر است دماغ از نسیم درویشی
۱۳
چه ابلهند گروهی که با کفاف معاش
۱۴
نهند بر سر هم زر ز بیم درویشی
۱۵
شود سراسر آسایشش به تیغ عناد
۱۶
که پاک شد ز ره مستقیم درویشی
۱۷
برغم انف گروهی که سر کشند ای فیض
۱۸
بکش تو پا سره بر از گلیم درویشی