غزل شمارهٔ ۹۱۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عاشقانرا شور مستی سود دارد خیلکی
۲
عقلانرا ترک هستی سود دارد خیلکی
۳
میشوم خاک رهش بر من چه می‌آرد گذر
۴
پیش اهل ناز پستی سود دارد خیلکی
۵
عشق خوبان چوب تعلیمست بهر بندگی
۶
عابدان را زهد و هستی سود دارد خیلکی
۷
بادهٔ مرد افکن از چشم خوش ساقی بکش
۸
عقل را زین باده مستی سود دارد خیلکی
۹
گر کنم قصد گناهی یاد قهرش میکنم
۱۰
پاچه لغزد چوب دست سود دارد خیلکی
۱۱
زهد خشک او غرور و نخوت و کبر و منی
۱۲
زاهدان را می‌پرستی سود دارد خیلکی
۱۳
فیض اگر گردن کشد از طاعت گردنکشان
۱۴
بر تطاول عرض هستی سود دارد خیلکی