غزل شمارهٔ ۹۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر ز خود و عقل خود یکدو نفس رستمی
۲
دست و دل و پای عشق هر دو بهم بستمی
۳
رو بخدا کردمی دل بخدا دادمی
۴
رسته ز کون و مکان نیستمی هستمی
۵
پی بازل بردمی آب بقا خوردمی
۶
عمر ابر بردمی دست فنا بستمی
۷
با همهٔ بی همه، هم همهٔ نی همه
۸
از همه بگسستمی با همه پیوستمی
۹
دل ز جهان کندمی رسته ز هر بندمی
۱۰
از پل دوزخ چه باد رفتمی و جستمی
۱۱
از درکات جحیم با خبر و بی‌خبر
۱۲
در عرفات نعیم سر خوش بنشستمی
۱۳
باده شراب طهور آن می غلمان و حور
۱۴
منزل قصر بلور امن و امان نشتمی
۱۵
باده نوشیدمی خرقه فروشید می
۱۶
حله بپوشید می تاج و کمر بستمی
۱۷
فیض ز دامانم ار دست فراداشتی
۱۸
نی دل او خستمی نی شده پا بستمی